از هومن

شما که همتون سرورید و فیلسوف.

من هم  چیزی که اثبات نشده را  رد نمیکنم .درست مثل اینکه ادم بخواد( ۰) عدد خدا را رد کند .ولی میتوانم حقایق علمی را بیان کنم.من وقتی حرف از علت بیگ بنگ میزنم و میگم  زمان با بیگ بنگ شروع شده و در  قبل از بیگ بنگ که زمانی نبوده علیت معنایی ندارد،نا خواسته خدای شما رد میشود و دلایل دیگر... .

مثل اینکه ما داریم در باره ی ماهیت ماده ا ی که درون یک ظرف هست بحث میکنیم و شما میگویید درونش اب است و من حرف شما را رد نمیکنم و نمیگویم که اب نیست  بلکه اثبات میکنم که درونش خاک است.و بعدش قضاوت با شماست که حرف عقل را قبول کنید یا حرف احساس را.

اگر با اراده کردن و فکر کردن به چیزی  قرار بود چیزی افریده بشود، ما الان میتوانستیم با الله و زئوس و ادین سر یک سفره بنشینیم(هومن)

کسی که هم عالم مطلق باشد و هم قادر مطلق  ، دیگر قدرت اراده کردن و تصمیم گیری ندارد  و کارهاش ضروری می شود! (هومن)

شما با قلبتون فکر میکنید و مغزتون اندامی هست بی اراده و در گرو قلب(احساسات)و زبانتان هم بلند گوی تعصبات.

من خواستم چیزهایی را بیان کنم تا قدرت انتخاب داشته باشید. اما شما همانند خداتون از قدرت اراده و تصمیم گیری محرومید. 

یک بار هم گفتم که مومن خوشحال تر از یک مردد است همان گونه که مست خوشحال تر از هوشیار است.پس اگه شیرینیه دروغ به شما حال میدهد ،حال کنید ،همان طور که من با شخصیت های یک داستان تخیلی حال میکنم.و همان طور که راهبه ها با عیسی شهوت خود را ارضا می کنند.

میگید من وبلاگ مینویسم که معروف بشم، ان هم همش با روزی ۲۰۰ باز دید که ۹۹ در صدشون از نداشتن فهم و شعور رنج میبرند؟حد اقل یک چیز بگید که با عقل جور در بیاد.اگه من دنبال معروفیت باشم اهنگ های باندم که  چندین هزار بار  از نت به طور مستقیم فقط از جایی که من اپ کردم  دانلود شده باید برام کافی باشه.نمیدونم شما واقعا چی فکر کردید در مورد من. اون ادم ابلهی که سر میزنه به وبلاگ من و خودش و خیلی کم ارزش تر از این میبینه که کسی بخواد چیزی بهش یاد بده  خوب معلومه که هدف من را رسیدن به شهرت بیان میکنه .

ما ایرانی ها هیچی نیستیم.یه مشت بد بخت و بیچاره ایم،از همه نظر.فقط ادعا داریم که انسانهای متمدن و با شعوری هستیم.گذشته ی خوب ۲۵۰۰ سال پیشمان را نقاب کردیم و زدیم بر روی چهره ی ابلها نه ی امروزمون.

من دیگه وبلاگ اپ نمیکنم .یک شنا گر ماهر هم حتی نمیتونه در شلنگ اب شنا کنه یا در ظرف ژله.

و در اخر نمیدونم به انسانهایی که فهم خودشون و در برابر خداشون مانند یک گاو در برابر خودشون میدونن چی باید بگم.واقعا به حال انسانی که خردش را در برابر (هیچی)  به اندازه ی گاو میدونه باید گریست .با این تفکرات چه جوری روتون میشه که بیاید از من بخواید ایراد بگیرید و اصلا نظر بدید؟ چه اشکالی داره در دنیایی که نامحدودی وجود نداره ذهن ما محدود باشه؟فقط خریت انسان میتونه به غایت نامحدود باشه .

برای خدا پرست ها باید کنکور و ۵ گزینه ای کنند و (عقل من محدود است) در هم ی جواب ها ثابت باشد

هستی در نیستی

سیاه پوشم،از لمس کردن رنگ ها بر روی دیوار سفید

می جوشم،همچون رودی در کویر سرسبز

فریاد می زنم، تا درختان، زرد بودن را تجربه کنند

به سکوتی خالص میرسم، در برکه ای اری از حیات

گوش فرا میدهم،به اصوات تو خالی

صدای برگهای افسرده،صدای سنگ های منجمد،صدای رنگ هایی بی معنا

اما می مانم تا ابد،حتی اگر خود نباشم

می بارم بر درختان،حتی اگر خود نباشم

از هومن

بسیاری برای این به خدا اعتقاد دارند که معتقداند تصویری از خدا  یا یک فرشته را به چشم خود دیده اند. یا خدا محرمانه با آنها سخن گفته است. برهان تجارب شخصی در نظر کسانی مدعی اند که چنین تجاربی داشته اند یکی از متقاعدکننده ترین برهان های وجود خداست. اما در نظر باقی مردم، و کسانی که با روانشناسی اشنا هستند، این برهان کمتر از همه متقاعدکننده است.

شما می گویید مستقیماً خدا را تجربه کرده اید؟ بسیار خوب، کسانی هم هستند که یک فیل صورتی را تجربه کرده اند، اما شاید دانستن این برایتان جالب نباشد.جورج دبلیو بوش می گفت که خدا به او گفته که به عراق حمله کند ( افسوس که خدا به او وحی نکرد که در آنجا سلاح های کشتار جمعی نیست). بیماران در تیمارستان فکر می کنند که ناپلئون یا چارلی چاپلین هستند یا همه ی دنیا علیه شان در حال توطئه اند و یا می توانند پیام شان را به همه ی مردم القا کنند. ما به این ادعاها می خندیم و ان ها  را جدی نمی گیریم، به این خاطر که عده ی زیادی از این قبیل باورها ندارند.  تنها فرق تجارب دینی با این موارد این است که مدعیان داشتن تجارب دینی  زیاد است.

مغز انسان یک نرم افزار شبیه سازی درجه ی یک را اجرا می کند. چشمان ما تصویر وفادارانه ای از جهان خارج، یا فیلم دقیقی از آنچه در زمان می گذرد  ارائه نمی دهند.این نرم افزار شبیه سازی در مغز، به ویژه مناسب تشخیص چهره ها و اصوات است.برای این نرم افزار پیشرفته، شبیه سازی یک روح یا یک فرشته یا یک مریم باکره مثل آب خوردن است.

من روی  پنجره ی اتاقم ماسکی پلاستیکی از انشتین گذاشته ام. از روبرو که به این ماسک نگاه کنیم، عجیب نیست که، مثل تصویری ثابت است. اما جالب است که وقتی از پلهو به آن نگاه کنیم، ادراک بسیار عجیبی حاصل می کنیم. یعنی با گشتن به دور ماسک، به نظر می رسد که چهره هم می گردد و به ما نگاه می کند. کسانی که قبلاً چنین ماسکی ندیده اند، از دیدن این پدیده کاملاً شگفت زده می شوند.چرا چنین پدیده ای رخ می دهد؟ هیچ کلکی در ساختن ماسک به کار نرفته است. هر ماسک توخالی ای چنین پدیده ای ایجاد می کند. همه ی کلک در مغز بیننده است. نرم افزار شبیه ساز درونی ما داده هایی را دریافت می کند که حاکی از وجود یک چهره است. برای ادراک یک چهره، شاید به چیزی جز یک جفت چشم، یک بینی و یک دهان در جاهای تقریباً مناسب نیاز نباشد. مغز با داشتن این سرنخ های سرانگشتی باقی کار را انجام می دهد. نرم افزار شبیه سازی چهره به کار می افتد و یک مدل کاملاً صلب از چهره می سازد، حتی اگر در واقع چیزی که چشم می آید جز یک ماسک توخالی نباشد.

در مورد حس شنوایی هم به همچنین. هنگامی که صدایی را می شنویم، انتقال صوت از اعصاب شنوایی به مغز مثل انتقال صوت از میکروفون به یک ضبط صوت باکیفیت، وفادارانه نیست. مانند سیستم بینایی، در سیستم شنوایی هم مغز یک مدل شنیداری می سازد، که بر پایه ی داده های شنوایی مدام در حال تجدید سامان داده های عصب شنوایی است.

برای بار ۱۰۰۰:من نمیگویم چون ادیان اشتباهاتی دارند پس خدا وجود ندارد بلکه من میگویم چون خدا وجد ندارد ادیان اشتباه هستند

هر کسی میاد اینجا و با استدلالهای خودش که فقط تو منطق خودش میگنجه یک حرفی میزنه تا یک ایرادی گرفته باشه.من از انتقاد بدم نمیاد ولی انتقاد داریم تا انتقاد.بعضی ها یک حرفایی میزنن که واقعا به عقل نداشتشون شک می کنم.خوب بابا بشینید ۲ دقیقه رو حرفی که میخواهید بزنید فکر کنید.

خیلی ها میگن خدا وجود دارد و علتش هم این طور بیان میکنند:مگر میشود که هر کسی خوب زندگی میکند پاداشش مرگ ابدی در زیر خاک باشد و هر کسی که بد زندگی میکند و مثلا ادم می کشد هم با مرگ زندگی اش به پایان برسد؟ ّ،پس در نتیجه روح و خدا و جهان اخرت هر ۳ وجود دارند.خوب من در جواب به این ادمها باید بگم که این استدلالی برای اثبات وجود خدا نیست  بلکه وجود خدا را مطلوب تر میکند.یعنی اینکه چون هر کسی باید به سزای کار خود برسد،بهتر است که خدا و اخرتی باشد  نه اینکه حتما هست.

خیلی ها هم میگن که تو تابع اخلاقیات نیستی و به پوچی رسیدی چون ادیان و یا خدا رو قبول نداری.بگذارید اول از اخلاقیات بگم:اخلاقیات در کل نسبی بوده  ولی در زمان حال این طور نیست.ما انسانها همان طور که از لحاظ جسمی به تکامل رسیدیم از لحاظ ذهنی هم به تکامل رسیدیم.اجداد ما مرزی برای  جدا کردن خوب از بد نداشتن ،ولی رفته رفته با گذشت زمان این مرز پدید امد و به طور ژنتیکی به نسل های بعد رسید.به طوری که اگر ما یک کودک امروزی را  از بچگی تفنگ بدیم دستش بگیم بقیه را بکش و به بگیم کشتن کار خوبی است ممکنه که با بی رحمی ادم بکشه ولی باز هم از درون چیزی ازارش میده چون مغزش به طور فطری خوب و بد را طبق مرزی که پدران چند هزار سال پیشش به وجود اوردن تشخیص میده.حلا ببینید چقدر مسخرست که میگید چون من خدا و ادیان و اخرت را قبول ندارم باید ادم  پستی باشم.در چند جمله ی بالا کلمه ی فطرت و به کار بردم و البته منظورم از فطرت ذهنیت به تکامل رسیده ی انسانها هستش.اینو گفتم که کسی نیاد برهان فطرت و مطرح کنه و ۴ تا فحش به من بده که چرا خدارو قبول نداری.یکی از علت هایی که بشر خدا رو خلق کرد  سرپوش گذاشتن به روی جهالت خود بود.انسانهای چند هزار سال پیش علت پدیده ها را نمی دانستند پس یک نیروی برتر را در ذهنشان خلق کردند تا ماه گرفتگی و زمین لرزه و صدها معلول دیگر را به خدا نسبت بدهند.و این نیروی برتر کم کم در ذهن ها پیشرفت کرد تا جایی که توانست زندگی ابدی را به انسان هدیه بدهد و حتی توانست  صدها اسم را برای خود به ارمغان اورد.خیلی از موضوع خارج نشیم و اینگونه بود که خدا زاده شد و ذهن های بشر را ویروسی کرد. پس تعجب نکنید اگر دیدید نوزادی از انسانهای امروزی تنها در بیابان بزرگ شد و به دنبال نیروی برترش گشت و ان را با هر نامی که خواست صدا کرد و البته با احکام متفاوت.

ومن از این خندم می گیره که همش میخواهند زندگی من را پوچ معنا کنند در حالی که سر شار از معناست.یک مومن ممکن است خوشحال تر از یک مردد باشد همان گونه که مست خوشحال تر از هوشیار است!!!

خلاصه من حجمی از ماده هستم که بخت باهام یار بوده و به انسان تبدیل شدم پس سعی میکنم از زندگیم لذت ببرم و هیچ لذتی بالاتر از انسانیت نیست و  پس از مرگم مهم نیست که به خاک و چیز های دیگه تبدیل میشم   مهم اینه که حالا من  منم  در اینجا.

کسی به پوچی میرسه که احساسش از عقلش سبقت بگیره.من مدتهاست که میدونم خدایی نیست اما مدت زیادی نیست که احساسمم این و قبول کرده.بعضی ادم ها میگن وقتی ما با خدامون راز و نیاز میکنیم بهمون ارامش میده پس خدا وجود داره.البته این  هم وجود خدا رو مطلوب میکنه نه اثبات.مهم اینه ادم از چی کمک می خواد و چه قدر ایمان به ان چیز داره.شما  اگر از وجود خدا ارامش را میبینید  پس می توانید خدا را در یک قرص پروپرانولول هم ببینید و در مقابل این قرص سجده کنید.در واقع ما وقتی با خدا راز و نیاز میکنیم داریم خودمون به خودمون تلقین میکنیم و ارامش را به خودمان القا میکنیم.بگذارید باز هم مثال قرص را بزنم و قتی  ما ۲ بار با خوردن قرص ارام بخش به ارامش برسیم و دفعه سوم به ما گچ بدهند و بگویند قرص ارام بخش هست  مطمئنا با خوردن ان به ارامش میرسیم.گاهی افراد سر قبر یک مرده میرن و شفا میگیرند چون ایمان به ان قبر دارند ولی این خودشانند که با انرژی خودشان خود را شفا میدهند  البته اگر بیماری باشد.هیچ  ادمی نیست که یک دست نداشته باشد و با سر قبر رفتن دست در بیاورد.خلاصه این که ایمان به یک تیکه چوب هم میتونه به ما ارامش بده.

و برخی دیگه هم هستن که دوست دارن هر چیزه خوبی و به خدا یا دین و پیامبران نسبت بدهند و  خلاصه ادم های فرصت طلبی هستند که از وقایع سو استفاده میکنند.یکی تو کامنت ها گفته بود که تاریخ و روزو ساعت و تعداد طبقات برج هایی که در ۱۱ سپتامر منفجر شدن تو قران امده و این معجزه ی قران است.  حتما (الم) هم که میگن از رموز قران هست، منظور اون ادمی هستش که در ان موقع در توالت یکی از برج ها گیر کرده بوده و الله روش نشده اینها را بگه به جاش گفته  (الم).ما نباید عقاید القاعده یی ها را فراموش کنیم و در اخر  منظورم از این حرف را می فهمید.مثل این است که من یک ساختمان ۱۲ طبقه که دارای شیشه های سیاه هست را منفجر کنم و بگویم این انفجار معجزه ای است برای اثبات حرف هایم در این وبلاگ چون من ۱۲ پست در وبلاگم دارم و رنگ قالبم سیاه است.واییییییی چه معجزه ای 

از دوستانی که نظر میدن هم خواهش میکنم کتابهای عرفا را برای خواندن به من پیشنهاد نکنند.شاخ نرین استدلال عرفا اینه:خدا خوب است و خدا کار بد نمی کند. ما هستیم و بد است که زمانی نباشیم چون خدا بیهوده نمی افریند پس اخرت وجود دارد.  خلاصه این شریعتی واقعا پرچم مکتب سفسطه را برد بالا .

خوب من نمیدونم پست در مورد موضوع جدید بنویسم یا اینکه همش چند تا پستی که نوشتم و توضیح بدم.

تکامل  فرونکاستنی  افرینش هوشمندانه

با زدن مثالی سعی می کنم تکامل را برای دوستان بهتر شرح دهم ،چون از  نظرات  پست های قبلی معلوم بود که چقدر با درک تکامل مشکل دارید

کوهی را تصور کنید که یک طرف آن یک دیواره ی عمودی است که صعود از آن ناممکن است، اما طرف دیگر این کوه، تا قله شیب ملایمی دارد. در قله ی این کوه، یک اندامه ی پیچیده مانند یک چشم نشسته است. این فکر مهمل را که اندامه ها یکباره دارای پیچیدگی شده اند، می توانیم به صعود از دیواره ی این کوه تشبیه کنیم. برعکس، تکامل شبیه به صعود از جناح دیگر کوه است. تکامل، این شیب ملایم را به آرامی از دامنه تا قله می پیماید: به همین سادگی! این اصل که صعود باید از شیب ملایم باشد نه از دیواره.

خلقت گرایانی که می کوشند برهان نامحتملی را به نفع خود به کار گیرند همواره فرض می کنند که انتخاب زیستی، مسئله ی همه یا هیچ است. یک نام دیگر مغالطه ی "همه یا هیچ"، "پیچیدگی فرونکاستنی" است. مطابق این مغالطه، چشم یا می بیند یا نمی بیند؛ بال یا می پرد یا نمی پرد. انگار که هیچ حالت میانه ای مفید نیست. اما این کاملاً اشتباه است. در عمل این حالت های میانه بسیار اند – و نظریه ی تکامل هم دقیقاً همین انتظار را دارد. حیات واقعی، شیب ملایم کوه محال را می پیماید، درحالی که خلقت گرایان تمام مسیرها را جز دیواره ی مهیب پیش رویشان نادیده می گیرند.

این پرسش ها که " نصف یک چشم به چه دردی می خوره؟" و اینکه "نصف یک بال به چه دردی می خوره؟" هر دو نمونه هایی از برهان "پیچیدگی فرونکاستنی" هستند. یک واحد کارکردی را هنگامی دارای پیچیدگی فرونکاستنی می دانیم که برداشتن یکی از اجزای آن واحد، موجب اختلال کلی در کارکرد آن شود. این برهان فرض می گیرد که چشم و نیز بال پیچیدگی فرونکاستنی دارند. اما همین که یک لحظه بیاندیشیم، بی درنگ مغالطه را درمی یابیم.

اگر بخواهیم برای کاربرد چشم هم مثالی مشابه کاربرد بال های ناقص در افتادن از درختان دارای ارتفاعات مختلف بزنیم، به راحتی می توانیم موقعیت هایی را تصور کنیم که در آنها نصف یک چشم، جان جانور را نجات می دهد، در حالی که 49 درصد آن چشم چنین نمی کند. کِرم پَهن، چشمی دارد که با هر معیار معقولی، محقرتر از نصف چشم انسان است.چشم کرِم پَهن که فقط نور و سایه را تشخیص می دهد، اما تصاویر را نمی تواند ببیند، اما هیچ آدم عاقلی نمی تواند انکار کند که چشم داشتن برای این جانور بی مهره و بسیاری جانواردان دیگر، بهتر از چشم نداشتن است و همگی این چشم ها در جایی روی این شیب پیوسته و ملایم به سوی قله ی محال جای می گیرند. بر روی این شیب، چشم ما نزدیک به یک قله است – هرچند نه مرتفع ترین قله، اما یکی از مرتفع ترین قله ها.درست است که داشتن نصف بال، به خوبی داشتن بال کامل نیست، اما مسلماً از بال نداشتن بهتر است. موقع سقوط از درختی به ارتفاع معین، نصف بال می تواند شدت ضربه ی برخوردتان به زمین را تخفیف، و جان تان را نجات دهد. و اگر 51 درصد یک بال را داشته باشید، می توانید از درختی اندکی بلند تر بیافتید و باز زنده بمانید

پس، دیدیم که چشم ها و بال ها مسلماً پیچیدگی فرونکاستنیی ندارند؛ اما نکته ی جالب تر از این مثال های خاص، درس کلی است که باید از آنها بگیریم. این حقیقت که خیلی ها در این مورد دچار اشتباه محض بوده اند باید ما را هشیار کنه تا در موارد که به خوبی واضح نیستن مانند موارد سلولی و بیوشیمیایی، که امروزه خلقت گرایان با ترفند "نظریه ی آفرینش هوشمندانه" جار می زنند، بی درنگ اعلام نکن که چیزی دارای پیچیدگی فرونکاستنی است؛ ممکن است با دقت کافی جزئیات آن را ندیده باشی، یا با دقت به آنها فکر نکرده باشی

در هر حال، گرچه یافتن یک پیچیدگی فروکاهش ناپذیر نظریه ی داروین را باطل خواهد کرد، اما از کجا معلوم که چنان یافته ای نظریه ی آفرینش هوشمندانه را نیز ابطال نکند؟ در حقیقت، این نکته قبلاً نظریه ی خلقت هوشمند را باطل کرده است، زیرا،دانش ما درباره ی خدا هر قدر هم اندک باشد، می توانیم با اطمینان بگوییم که اگر خدایی در کار باشد، آن خدا نیز ناگزیر باید بسیار بسیار پیچیده و البته فرونکاستنی باشد!!!

این پست پاک شده 

میگن صدام حسین و هیتلر و استالین چون هر 3 بی خدا بودن گند زدن به دنیا
اولا هیتلر کاتولیک بوده دوما:
طبق این استدلال فیلسوفانه ی ایده الیست ها میشه گفت چون هر 3 تاشون سیبیل داشتن این طوری شده پس هر کی سیبیل داره ادم کشه

هومن

دانلود:اهنگ از باند DEVILISH

من اینجا کلاس درس باز نکردم  ومن جوابگوی این سطح فکر پایین بعضی ها نیستم چون کسی و وادار نکردم مثل من فکر کنه ولی این شرایط و براتون فراهم کردم تا بتونید  بعضی چیز ها رو بفهمید و بعد قضاوت کنید و بعدش انتخاب کنید
تا حالا فقط تو گوشتون از خدا و مذهب خوندن . چرا اجازه نمیدن ازادانه تو رسانه ها یا هر جای دیگه عقاید افرادی مثل من هم بازگو بشه  تا شما حق انتخاب داشته باشید.در واقع شما رو از بچگی وارد یک باغ پر از گل کردن اما به شما فقط قسمتی از باغ و نشون دادن که شامل گلهای قرمز هستش و شما مجبورید فقط  گل های قرمز رو زیبا بدونید و البته بی نهایت زیبا برای اینکه مگر غیر ان گل هم گلی دیده اید؟پس در نظر شما از ان گل زیباتر خود ان است!!! پس چرا از  عقایدتون کورکورانه دفاع میکنید؟ اگر عقاید من و امثال من چرت هستش  چرا تو هیچ جای دنیا نمیان تو رسانه ها بذارن ما عقایدمون رو بیان کنیم ؟ اگه ما چرت میگیم پس ترس علمای شما از ما چی میتونه با شه  جز اینکه دارن انتخاب و از شما میگیرن؟

من خوب و بد بودن و اکتسابی و نسبی میدونم  خیلی کارهارو بعضی ها بد میدونن و بعضای ها خوب، من زمانی میتونم خوب یا بد بودن کاری رو برای خودم معنا کنم که بتونم یک مرز بین ۲ فعل رو داشته باشم اگر تا ابد  به شما بگویند دروغ گفتن خوب است بدون اینکه راستگوویی را برای شما معنا کرده باشند ایا سزاوار است که شما کور کورانه ان را قبول کنید؟ ایا شما یک طرفه به قاضی نرفته اید؟

شما میگویید خدا وجد دارد  طبق استدلال هایی که خدا پرستان برای شما گفته اند  اما ایا تا به حال تلاش کردید حرف یک بی خدا را گوش دهید یا به دنبال رد برهان های وجود خدا بروید؟ در همه ی کشورها چندین کانال مذهبی و ترویج  ادیان مختلف وجود دارد اما کانالی که حرف انها را رد کند چه؟

بیایید به عقب برگردیم قبل از اینکه ادیان ظهور پیدا کنند  ایا ان موقع خدایی نبوده؟ و البته من میگویم بوده  در واقع خدا زمانی افریده شد که علم بشر شرح علت پدیده ها را کفایت نمیکرد .بشر اول خدا را افرید و بعد به دنبال اثبات وجود ان رفت٬  ایا غیر از این بوده؟ ایا ما از برهان نظم به خدا رسیدیم  یا با خدا به برهان نظم رسیدیم؟ 

مثلا در گذشته علت خوشید گرفتگی خدا بود و شاید برای خودش یکی از برهان های اثبات خدا بوده  اما حالا هر بچه ای میداند علت ان چیست . علم تمام ریشه های مذهب را خشکانده و اگر خیلی بر عقاید خود استوار باشید میگویید خدا علت بیگ بنگ است ولی من این را هم رد میکنم .اول بذارید  علیت را شر ح دهم  شما میدانید که هر معلولی علتی دارد اما ایا این را هم میدانید که طبق تعریف هیوم علت در  بعد زمان رخ می دهد؟ ایا غیر از این است که زمان همراه با بیگ بنگ به وجود امد ؟پس علیت مشخص کننده وجود خدا نیست.خدا چه طور در جایی که زمان معنا ندارد میتواند علت باشد  ان هم با اراده کردن؟ کدام مغز سالمی این جمله را قبول می کند:خدا اراده کرد  بیگ بنگ رخ داد!!!؟

مشکل بیشتر خدا باوران این است که نمیدانند خدا چیست ، نمیدانند برای رسیدن به خدا از کجا باید شروع کنند .و به خاطر همین نمیتوانند خدا را رد کنند. وقتی می خوان از خودشون دفاع کنند گاهی خدا را الله مینامند و زمانی افریدگار . من می گویم تکامل  انها می گویند ادم و حوا!!! من یک راهی را به خدا باوران پیشنهاد می کنم . بهتر است انها اول به وجود خدا پی ببرند و بعد ان را الله یا زئوس صدا کنند .

من خودم اول ادیان و کنار گذاشتم و بعد به طور بی طرفانه به موضوع پرداختم و برام روشن شد که خدای با فهم و شعوری در کار نیست و اگر افریدگاری نباشد پس ادیان هم معنایی ندارند ولی باز خود ادیان و مورد مطالعه قرار دادم و کتبشونم خوندم تا وقتی به دینی حمله میکنم  از خودم خجالت نکشم

پس چقدر احمقانه است که با ادیان کسی وجود افریدگار را اثبات کند.خلاصه اینکه اول باید بچه ای وجود داشته باشه  و بعد براش اسم تعیین کنیم نه مثل خیلی ها بگوییم بچه وجود دارد  چون اسمش غضنفر است.

یکیم تو نظرات گفته بود اگه میگی تکامل  پس چرا انسانهایی نیستن که چشم هاشون کف پاشون باشه ؟  و معلومه که این ادم اصلا معنی تکامل و نمیدونه، در تکامل طبیعت انتخاب انجام میده هر موجودی جوری به تکامل میرسه که بتونه به بقای خودش ادامه بده پس اگه قرار بود چشم انسان در کف پاهاش باشه مطمئنا  طبیعت این اجازه رو بهش نمیداد تا به تکامل برسه و در سیر تکامل قربانی طبیعت میشد.این سوال ان قدر مسخرست که ما بگیم چرا انسان ها اب شش ندارند؟ خوب به نظر شما انسانی با  ابشش میتونه در خشکی  زندگی کنه و به تکامل برسه؟ ۲ راه جلوی روش هست   یا از بین بره  یا در دریا زندگی کنه و اگر در دریا زندگی کنه نیاز به باله برای شنا کردن داره  باز ۲ راه جلوی روش هست یا از بین بره یا طی تکامل به باله دست پیدا کنه  تا بتونه در دریا زندگی  و  اگر انسان این گونه به تکامل میرسید باز یه احمقی پیدا میشد و میگفت چرا  انسان شش نداره  وچرا ما به جای  دستو پا   دم  و باله داریم

خوب من تو این پست خیلی ساده و خلاصه وار به بعضی پرسشها و انتقادها با زبون کاملا ساده جواب دادم از این به بعدم از این خبرا نیست من پست خودم و مینویسم هر کی میخواد بفهمه   هر کی هم میخواد نفهمه

پسرک یتیم سر در گم در تنهایی هایش به دنبال پدرش می گشت.پدری که هرگز ندیده بود٬اما می دانست که هست چون خودش وجود داشت.

سال ها با همین فکر به دنبال پدرش گشت تا خسته شد و قبری کند و افکارش را در ان ریخت و بر روی مزار پدرش شروع به گریه کردن کرد٬چون پدرش ارزشش را داشت.او پدری مهربان بود و همیشه ان چیزی را می گفت که پسرک می خواست بشنود و هر کاری که باعث خوشحالی پسر میشد پدر انجامش را اجبار می کرد.

پدر زبان و گوش نداشت . اصلا جسمی نداشت ٬اما با دهان پسر حرف میزد و با گوشهایش میشنید

پسرک قدر شناس روزی ۱۷ بار به سر مزار پدرش میرفت و با او حرف میزد و می خواست به بی نهایت بزرگی پدرش برسد.اما کودکی بیش نبود و حتی از تنهایی میترسید چون پدر به او گفته بود در جایی که هیچ چیز نیست ٬شیطان هست.پس صبر کرد تا بزرگتر شود .سالها گذشت اما به مشکل بزرگتری بر خورد و مشکل این بود:همیشه کسانی هستند که از ادم بیشتر می فهمد ٬ هیچ وقت نمیتوانست از همه بهتر باشد پس هیچ وقت نمی توانست پدرش را بشناسد .

پسرک در بین ۲ کوه در پی یک جرعه اب حقیقت میگشت ٬اما حقیقت دور از دسترس بود به طوری که در عرض چند ساعت به اندازه ی ۱۴۰۰ سال سراب دید و نا امید شد.یکی از سراب هایش چشمه ی زمزم بود. پسر میدانست سراب است اما با نگاه کردن به ان گویی سیراب شده بود وبه نوعی شیرینی دوروغ را به تلخی حقیقت  دست نیافتنیش ترجیح داد.بعد از سیراب شدن شروع به هزیان گفتن کرد گویی که مست شده است وبا ان حالش به شهر برگشت و به بالای بنای خرابه ای که یک گنبد و ۲ ستون به بلندای پلیدی شیطان داشت رفت  و شروع به عربده کشی کرد و مردم را در انجا جمع کرد.     مردم در صف های نا منظم و البته پشت سر هم قرار گرفتند و شروع به ستایش پدر پسری را کردند که فکر می کردند حرام. زاده است .

سراب با گذشت زمان در لباس بدلی حقیقت جایی می گرفت و ۱۴۰۰ سال گذشت ان طور که باید می گذشت و پسر پس از مدت ها   بر سر مزار پدرش رفت .روی قبر را خون مردمان بی گناه پوشانده بود.     پسرک انقدر سنگ قبر را پاک کرد که مثل اینه ای درخشان شد  و صورت خود را در ان دید  و خوشحال شد که پدر زنده است و نمرده.

 از هومن

ایران ایران ٬ مهد دلیران٬داره می شه ویران٬ملت شده کور

باید بشیم بیدار٬ سکوت ما بی جاست٬تاریخ ما پیداست٬پیش به سوی نور

از هومن

واقعا به کجا میرویم؟وسکوت تا به کی؟ این همه گرفتاری٬ این همه سر افکندگی و این همه عقب ماندگی ملت ما برای چیست؟ایا باز هم سکوت میکنید و میگویید حکمت الهی درش دخیل است؟و ایا به جای بر خاستن از جا و انجام کارهای بزرگ ارغ ملی خودتان را با یک کتاب عوض می کنید و به سجده می روید تا الله کار ها را درست کند و خود گوشه ای می نشینید؟

ما فرهنگ خودمان را به عرب و عرب پرست ها نباخته ایم بلکه فروخته ایم به بهای یک نظام شیطانی!!!

بر روی تاریخ ما ٫بر روی هستی ما٫ بر روی ناموس ما سد و حصار می کشند اما مهمتر از ان حصار بزرگتری است به دور کشور ما اری بنایی بزرگتر به نام سیرک!!!راستی نمازتان قضا نشود

دختران و زنان این کشور را قاچاق می کنند جوانان را معتاد میکنند ٬ولی شما برای جایگاهتون در بهشت دعوا میکنید.انقدر دنبال ثوابید که دچار ویروس ذهن و سرطان فکر شده اید ٬پس بروید به جهنم ان جایی که خودتان هیزم بر افروختن اتش و سوزاندن خودتان هستید

(1) آیا بیخدایی همان پوچ انگاشتن زندگی است؟

چرا باید زندگی ابدی باشد تا بتوانیم آن را بامعنا تلقی کنیم؟ چرا نتیجه ی عکس آن را نگیریم و نگوییم که: چون می دانیم که زندگی گذراست، پس بکوشیم که تمام معنای آن را در فرصت محدودی که در اختیار داریم دریابیم؟ درسی که باید از معرفت خود به میرایی مان می گیریم این باشد که: روزها، ساعت ها و دقایق عمرت محدود اند. پس بکوش هر روز، ساعت، و دقیقه را سرشار از معنا کنی. بکوش این زمان ها را با آموختن و کسب معرفت، با همدلی با بیچارگان، با عشق به دوستان و خانواده، با انجام کار خود به نحو احسن، با نبرد با شرّ و تاریک اندیشی، و همچنین با لذت بردن از سک س، تلویزیون، پیتزا و بازی سپری کنی.

شاید خدا باوران بگویند که ما بی خداها با این چیزها فقط خودمان را می فریبیم. فکر می کنیم که زندگی مان بامعناست، درحالی که در واقع پوچ و بیهوده است. نمی دانم به کسی که اصرار دارد که زندگی من بی معناست، درحالی که خودم آن را سرشار از معنا می یابم، چه می توان گفت.فکر می کنم این بی معنا انگاشتن زندگی بیخدایان، چه بسا صرفاً تکبّرورزی باشد

 (2) بیخدایان به بهشت و جهنم اعتقاد ندارند، پس چه انگیزه ای برای نیکی کردن دارند؟

همان طور که برتراند راسل مدت ها قبل گفته، کسی که چنین پرسشی می کند، هیچ تصوری از نیکی بی چشمداشت ندارد. پس روشن نیست که این پرسش در مورد انگیزه ی نیکی کردن نیازمند پاسخ گویی باشد. مگر هر فضیلتی خود پاداش خود نیست؟با این حال، شاید این انتظار خیلی خوشبینانه ای باشد که مردم بدون چماق و هویج نیکی کنند. اگر کسی نیکی را خوار شمارد و از بیخدا بپرسد که " از نیکی کردن چه سودی نصیب من می شود؟"، بیخدا چه پاسخی می تواند بدهد؟ بیخدا چه در چنته دارد که قابل قیاس با رشوه ی بهشت و ارعاب جهنم باشد؟ چرا خوب باشیم؟ چون خوب بودن – زندگی نیک تنها طریق رضایت مندی از زندگی است. ما با نیکی کردن پیوندهای حیاتی زندگی – دوستی، خانواده، اجتماع – را تحکیم می کنیم(این یعنی بهشت) اما بدون نیکی زندگی مان در انزوا، فقر، نکبت، ددمنشی، و پستی خواهد گذشت(و این عدم احساس رضایت از خود و جهنم)

(3) ناقدان نورس بیخدایی اغلب می گویند که بیخدایان مدعی اند که "خدایی وجود ندارد" و ادامه می هند که کسی نمی تواند نفی چیزی را اثبات کند، و لذا بیخدایی یک آموزه ی مهمل است.

نخستین نکته ای که در این مورد باید بدان توجه کرد این است که اغلب اثباتیک ادعای منفی هم ممکن است. اقلیدس ثابت کرد که بزرگترین عدد اول وجود ندارد. من می توانم ثابت کنم که دوچرخه ام در زیرزمین نیست. کافی است به زیرزمین بروم، چراغ را روشن کنم و نگاهی به اطراف بیاندازمخوب در مورد "خدایی وجود ندارد" چه می توان گفت؟ آیا می توان این ادعا را ثابت کرد؟ نه، فکر نمی کنم بتوانم ثابت کنم که زئوس، اودین [خدای اسکاندیناوی]،و غیره وجود ندارند، همان طور که نمی توانم ثابت کنم که اسب تک شاخ وجود ندارد. اما همه ی باورهای عقلانی متکی به اثبات نیستند. ما خیلی ادعاها را رد می کنیم، نه به این دلیل که نادرستی شان را ثابت کرده ایم، بلکه به این خاطر که هیچ مبنایی برای پذیرش شان نداریم. چرا دیگر به هیولای ارسطویی باور نداریم؟ چون در فهم امروزی مان از کیهان نیازی به فرض وجود هیولا نداریم. در مورد خدایان هم همین طور است. در نظر بیخدایان، برای تبیین هیچ چیز جهان نیازمند فرض وجود خدا نیستیم. بیخدایان دلیلی به ابداع "خدای حفره ها" نمی یابند. یعنی نیازی نمی بینند وجود خدایی را فرض کنند که نادانسته های ما، حفره های معرفتی ما، را پر کند. به علاوه، اغلب بیخدایان می اندیشند که شواهدی هم علیه وجود یک خدای خاص، یعنی خدای یکتاپرستان، در دست است. به نظر من وجود این همه شر بی دلیل در جهان گواه خوبی بر این است که یک قادرمطلق و خیرمطلق در کار نیست که جهان را آفریده باشد. حتی اگر این شواهد برای اثبات عدم وجود خدا کفایت نکنند، به قدر کافی قوی هستند که بتوان از آنها نتیجه گرفت که خدای یکتاپرستان وجود ندارد بنابراین، اگر شاهد معتبری بر وجود خدا نباشد، و یک یا چند شاهد معتبر بر عدم وجود او باشد، باور به عدم وجود خدا عاقلانه تر از باور به وجودش است. در این صورت، بیخدایان به طور چشمگیری در ردّ وجود خدا موجه اند، حتی اگر فاقد شواهد قاطعی برای اثبات عدم وجود خدا باشند